به گزارش گیلان صدر: انتشار خبر جاده‌کشی بدون مجوز در محدوده «گشت رودخان شفت» ــ یکی از سایت‌های ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی ــ موجی از نگرانی در میان رسانه ها؛ فعالان محیط زیست و دوستداران میراث طبیعی ایجاد کرده است.

فریبا بابایی، مدیر پایگاه میراث جهانی جنگل‌های هیرکانی، در گفت‌وگو با ایسنا این اقدام را تهدیدی مستقیم و بلندمدت برای ارزش جهانی جنگل‌های هیرکانی دانسته و گفته است: «هر آسیب، حتی کوچک، لطمه‌ای به میراث مشترک بشری وارد می‌کند.»

به گفته بابایی، این جاده‌کشی فاقد هرگونه مجوز و ارزیابی اثرات زیست‌محیطی، اجتماعی و میراثی بوده است؛ در حالی که طبق ضوابط بین‌المللی، اجرای هر پروژه در عرصه‌های ثبت‌شده جهانی نیازمند ارزیابی‌های دقیق و اطلاع‌رسانی به کمیته میراث جهانی است.
او هشدار داده که تکه‌تکه شدن زیستگاه‌ها، رانش زمین، از بین رفتن پوشش گیاهی و اختلال در مسیرهای طبیعی حیات‌وحش از پیامدهای فوری این اقدام است و باز شدن مسیر، فشار انسانی، شکار و تصرف زمین را به‌دنبال خواهد داشت.

مدیر پایگاه جهانی جنگل‌های هیرکانی اعلام کرده که با دستور دادستان و شکایت سه دستگاه مسئول (محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی)، عملیات متوقف و پرونده قضایی در جریان است. او همچنین یادآور شده که تکرار چنین اقدامات فراقانونی می‌تواند موجب قرارگیری جنگل‌های هیرکانی در فهرست «میراث در معرض خطر» یونسکو شود و به اعتبار بین‌المللی ایران آسیب برساند.

بابایی در پایان تأکید کرده است:«در صد سال اخیر، بخش عظیمی از جنگل‌های باستانی هیرکانی قربانی زیاده‌خواهی‌ها و بهره‌برداری‌های غیراصولی شده‌اند. حفاظت از آنچه باقی مانده، انتخابی اختیاری نیست؛ بلکه تعهدی ملی و مسئولیتی مشترک در برابر مردم ایران و جامعه جهانی است.»

گیلان صدر: سخنان فریبا بابایی در واقع تأییدی رسمی بر همان هشدارهایی است که از ابتدا فعالان محلی و رسانه‌های مستقل درباره تخریب تدریجی جنگل‌های شفت و فومن مطرح کرده بودند.

با این حال، در روزهای اخیر برخی چهره‌های سیاسی از جمله کریم معصومی، نماینده شفت، تلاش کرده‌اند از این بحران محیط‌زیستی برای بهره‌برداری مقطعی و تبلیغاتی استفاده کنند؛ رفتاری که در برابر چنین تهدیدی، هم خجالت‌آور است و هم به زیان منافع درازمدت مردم منطقه خواهد بود.

واقعیت این است که جنگل‌های هیرکانی میراث مردم یک روستا یا شهرستان نیست؛ میراث مشترک یک ملت و بخشی از هویت جهانی ایران است. هیچ فرد یا گروهی در مقیاس محلی حق ندارد به‌نام توسعه یا منافع زودگذر، درباره سرنوشت این میراث جهانی تصمیم بگیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *