اختصاصی/ گیلان صدر؛ مهتا صدری: گاهی بعضی «حمایتها» آنقدر انتخاباتی و حسابشدهاند که بیشتر شبیه مانور انتخاباتیاند تا دفاع واقعی از کارکنان.
این روزها که یکی از اعضای فعلی شورا انتقاداتی را نسبت به عملکرد شهرداری مطرح کرده، ناگهان یکی از نامزدهای انتخابات شورا که کارمند شهرداری رشت است ـ همان فردی که گفته میشود شهردار در جلسات اداری از پرسنل خواسته از او حمایت کنند و به او رأی بدهند؛ اقدامی که شائبه استفاده انتخاباتی از جایگاه اداری را ایجاد کرده ـ با نامهای سرگشاده وارد میدان میشود و مثلا در دفاع از «پرسنل شهرداری» به عضو شورا میتازد. بعد هم برخی رسانهها تیتر میزنند که با این نامه، «محبوبیت این کاندیدا میان کارکنان شهرداری افزایش یافته است!»؛ عجب حمایت خالصانه و بدون شائبهای!
اما یک سؤال ساده وجود دارد؛ اگر دغدغه این کاندیدا واقعاً دفاع از بدنه شهرداری و حقوق کارکنان است، چرا درباره یکی از مهمترین نگرانیهای همین پرسنل سکوت کرده است؟
آیا او نمیداند شهرداری رشت همین حالا با حجم قابل توجهی نیروی مازاد مواجه است؟ خبر ندارد در بدنه شهرداری دهها نیروی متخصص، از دانشجوی دکتری تا فارغالتحصیل این مقطع، مشغول کارند اما همزمان بحث انتقال دائمی لیستی از نیروهای وابسته به شهردار و اعضای شورا، خصوصاً چند نفر خاص از دستگاههای دیگر به شهرداری مطرح شده است؟ انتقالهایی که گفته میشود بدون نیازسنجی واقعی و صرفاً با فشار شهردار در حال پیگیری است.
آیا علیرضا قانع از مخالفت گسترده بدنه شهرداری با این انتقالها بیاطلاع است؟ آیا تحمیل بار مالی چنین تصمیماتی به مردم رشت برای او اهمیتی ندارد؟ آیا از نامه نهادهای نظارتی و هشدار درباره منع هرگونه انتقال جدید نیرو به این مجموعه خبر ندارد؟ بعید است کسی که اتفاقاً دانشجوی دکترای حقوق عمومی هم هست، از چنین موضوع مهمی در مجموعه کاری خودش بیخبر باشد!
پس چرا اینجا سکوت برقرار است؟ چرا وقتی پای یک انتقاد نمایشی و رسانهپسند وسط است، با ژست حمایت از کارکنان نامه سرگشاده منتشر میشود، اما درباره موضوعی که مستقیماً آینده شغلی پرسنل، ساختار شهرداری و حقوق شهروندان رشت را تحت تأثیر قرار میدهد، صدایی شنیده نمیشود؟
این تناقضها وقتی بیشتر به چشم میآید که مدتهاست در فضای سیاسی شهر صحبت از تلاش شهردار برای بستن یک لیست انتخاباتی هماهنگ مطرح است؛ لیستی که گفته میشود هدفش حفظ موقعیت فعلی شهردار است و ظاهراً بعضی حمایتهای ناگهانی، نامههای احساسی و موج رسانهای هم بیارتباط با آن نیست.
افکار عمومی حق دارد بپرسد؛ دفاع از پرسنل شهرداری واقعاً دغدغه است یا فقط آنجا مطرح میشود که نفع انتخاباتی داشته باشد؟